უშვილობის ან ბავშვის ავადმყოფობის დროს, ხატს პატარა აკვანს სწირავდნენ

რამდენიმე დღეა, ქართულ სოციალურ ქსელებში, ვრცელდება ნაგვის ურნაში ჩაგდებული აკვნის ფოტო. გავრცელებულმა ფოტომ საზოგადოების დიდი ნაწილის გაღიზიანება გამოიწვია. გადავწყვიტეთ კიდევ ერთხელ შეგვეხსენებინა მკითხველისთვის აკვნის ისტორიის შესახებ.

აკვანი (მეგრულად - არკვანი, სვანურად აკავანი) - ჩვილის საწოლი. 

ძველთაგან გავრცელებულია ევროპა-აზიის ზოგიერთ ხალხებში. აკვანი არის სარწევი ან საქანებელი. სარწევს საგოგავები აქვს, საქანებელი კი თოკებზეა ჩამოკიდებული. აკვნის პრიმიტიული სახეობაა ე.წ. ხოჭიჭი - საგებლიანი ფიცარი. 

ნამდვილ აკვანში ჩაწვენამდე, ჩვილს ხოჭიჭში აკრავდნენ, ზოგჯერ კი ზანდურის (პურეულის) ღეროებში ახვევდნენ და არტახებით ძნასავით კრავდნენ. ამგვარ საწოლს ფირცხი ერქვა. 

საქართველოში გავრცელებული ჩვეულებრივი სარწევი აკვნის მოწყობილობაში შედის ნალი, საბანი, მუხლთბალიში, საფერხები, სამხრეულები, საბეწურები, არტახები და სხვა. ლეიბში, სათანადო ადგილზე ამოჭრილ ჰიგიენურ ნახვრეტში უყრიან შიბაქს ან აფენენ ბუერის, ანწლის, ღოლოს სუფთა ფოთლებს.

ავი თვალისაგან ბავშვის დასაცავად, ხალხური ჩვეულების მიხედვით, აკვანზე კიდებდნენ ავგაროზებს. უშვილობის ან ბავშვის ავადმყოფობის დროს ხატს პატარა აკვანს სწირავდნენ.

აგრეთვე დაგაინტერესებთ:

📌 ღამე მშვიდობისა, მგლების ქვეყანავ! - უფალს ებარებოდე, დედამიწის ციცინათელავ! წმინდა გიორგის ებარებოდე! ანგელოზთა ცხრა დასს ებარებოდე!

📌 საქართველო იმ ქვეყნების ნუსხას დაემატა, საიდანაც ევროკავშირის ბაზარზე ლოკოკინების ექსპორტი დაშვებულია

📌 ნათლისღების წირვა ფლორენციისა და ემპოლის ქართულ სამრევლო ტაძრებში

📌 “ჯამაგირი და კორონა ერთად დაჯდა. აბა მე ხომ ქართულს არ ვიკადრებდი და „ჩამოვათრიე“ იმპორტული შტამი...“ - პაატა ქვლივიძე

📌 ტექნოლოგიების და კაპიტალიზმის მსხვერპლი - სოფელი, რომელსაც “Google“ და “Facebook“ სისტემატურად ბლოკავს